Een gemeenschap opbouwen voor dakloze jongeren in Noord-Virginia

Toen Adam 18 werd, verloor hij zijn steun en toeverlaat. Als legale volwassene kon hij niet langer in de jeugdopvang verblijven en nam hij zijn intrek bij vreemden van twee keer zijn leeftijd. Toen werd zijn school, een opvanghuis voor overdag, gesloten vanwege COVID. Adam moest elke ochtend om 8 uur de opvang verlaten en kon nergens heen - restaurants, bibliotheken en bedrijven waren allemaal gesloten.

Mobile Hope werd Adam's reddingslijn. Hij was vrijwilliger bij Listen for the Honk, het busprogramma van Mobile Hope, waar hij gezinnen in nood hielp voeden. Adam werkte samen met leiders uit de gemeenschap en leeftijdsgenoten en ontwikkelde zo connecties en vertrouwen. Hij kreeg zijn eerste baan en een stabiele woning in een veilige buurt. Na zijn afstuderen meldde hij zich aan als rekruut bij de Marine.

Het bieden van een reddingslijn in een tijd van crisis

Mobile Hope begon tien jaar geleden met het vervullen van een onvervulde behoefte in Loudoun County - het helpen van dakloze en risicojongeren tot de leeftijd van 24 jaar. "Niemand deed echt iets voor deze dakloze kinderen", herinnert Donna Fortier, oprichter en CEO van Mobile Hope, zich. Dit is een bijzonder kwetsbaar cohort, aangezien mensen ouder dan 18 niet langer in aanmerking komen voor openbare jeugdzorg, maar nog niet als volwassenen zijn gevestigd. "De jongeren die wij helpen, willen onzichtbaar zijn," legt Allyson Ruscitella, directeur ontwikkeling van Mobile Hope, uit. Veel jongeren in transitie worstelen met het vinden van een baan; sommigen, zoals Adam, zitten nog op de middelbare school.

Donna Fortier, toenmalig directeur van Community Affairs van het Inova Loudoun Hospital, zag een gat in de ondersteuning van lokale "overgangsjongeren" en begon met de distributie van kleding, voedsel en hygiënische artikelen aan jongeren in nood met behulp van de bus van het ziekenhuis. Kort daarna werd Mobile Hope een onafhankelijke non-profitorganisatie en breidde het zijn Listen for the Honk mobiele service uit door de jongeren die het bedient als vrijwilligers in te schakelen.

Toen de pandemie begin 2020 toesloeg, zag Mobile Hope de vraag naar zijn diensten letterlijk van de ene op de andere dag vervijfvoudigen. "De nacht dat ons schoolsysteem sloot, realiseerden we ons dat we nog verder de wijken in moesten gaan", herinnert Fortier zich. Het team verhoogde hun wijkbezoeken van 4 naar 20 per week. "De rijen waren als mensen die naar een rockconcert gingen. Er stonden 300, 400, 500 mensen in de rij."

"Toen de fastfoodrestaurants sloten, de bibliotheek sloot, de scholen dichtgingen, konden ze letterlijk nergens meer terecht. Dus kwamen veel van hen naar ons toe," legt Ruscitella uit. "We besloten onze diensten uit te breiden voordat we wisten dat er ergens financiering beschikbaar zou zijn. We hebben gewoon op de behoefte gereageerd. Fortier vult aan: "Het team zei: 'Yup, dat is wat we moeten doen.' We vulden een enorm gat." Sinds het begin van de pandemie heeft Mobile Hope meer dan 250.000 familieleden geholpen via Listen for the Honk.

Een gemeenschap en een thuis bouwen op een Airstream

De gemeenschap staat centraal in de visie van Mobile Hope op genezing. Ruscitella legt uit: "We willen echt een plek creëren waar we creatieve interventies hebben die onze kinderen helpen posttraumatische groei te ervaren."

Een voorbeeld van zo'n creatieve, gemeenschapsvormende interventie is de Airstream Community, gefinancierd met een subsidie van Microsoft. Een team van medewerkers, bekwame vrijwilligers en jongeren werkt samen om een Airstream uit 1976 om te toveren tot noodopvang voor dakloze jongeren. De jongeren ontwerpen en bouwen niet alleen het onderkomen, maar ontwikkelen ook belangrijke handels- en levensvaardigheden. Het belangrijkste is dat ze relaties opbouwen en een doel en leiderschap ontdekken.

Het vinden van onderdak voor dakloze jongeren is een topprioriteit voor Mobile Hope, maar de huidige optie, een hotelkamer, is duur en isolerend voor een jongere. De Airstream Community zal uiteindelijk verschillende onderkomens bieden op de Mobile Hope campus, zodat jongeren een thuisbasis delen met leeftijdsgenoten in de buurt van ondersteunende bronnen.

Centraal in het project staat het proces zelf - de renovatie van de Airstream. Ruscitella beschrijft de renovatie van de Airstream als "transformerend" voor jongeren in crisis: "Het heeft hen een project gegeven waar ze zich in kunnen verdiepen, het heeft het gevoel versterkt dat ze erbij horen, het heeft hen de kans gegeven om in teamverband te werken en het heeft hen in staat gesteld om waardevolle harde en zachte vaardigheden te ontwikkelen. En onderweg hebben we veel plezier gehad en gelachen, wat essentieel is voor de kinderen die we helpen."

Ze zullen samenwerken met bekwame vakmensen om het ontwerp te verfijnen en het te bouwen, van elektriciteit en loodgieterswerk tot de afwerking. Op deze manier fungeert het bouwproject als een laboratorium voor het Trading Up programma van Mobile Hope, waar jongeren vakvaardigheden leren zoals duurzaam ontwerp en bouwtechnieken. Een levendig ontwerp met doordachte details staat centraal bij de transformatie van het zilveren Airstream casco in een thuis. Uiteindelijk wil Mobile Hope de Airstream-gemeenschap uitbreiden met twee extra stacaravans. De organisatie overweegt ook andere creatieve ideeën voor onderdak, zoals tiny homes of omgebouwde scheepscontainers.